Archive for December, 2006

Huidig project

Paarse Regen

Op dit moment ben ik bezig om de productie van het toneelstuk Paarse Regen van de grond te krijgen. ik ben nu met het begin fase van de project. Ibrahim schrijft op dit moment zijn eerste Nederlandse toneelstuk. De werk titel is ‘Paarse Regen’. Ibrahim word ook begeleidt door Justus van Oel. Voor deze project heeft geld nodig om uitgevoerd te kunnen worden. Daarom ben ik op zoek naar mensen om mij te kunnen steunen met geld. sponsors of productie leiders die ervaring hebben met fonds aanvragen of een goede netwerk hebben met sponsors.

Paarse Regen

Paarse regen is een werk titel voor het ware verhaal uit de Palestijnse geschiedenis. Het is een familie tragedie die over de erfenis en stukje land gaat. Dit verhaal is niet geldig alleen voor de Palestijnse, maar steekt de grens over naar een wereld verhaal. Want de aspecten van de verhaal heeft te maken met de mensen van tegenwoordig. In deze verhaal spelen de thema’s als geld, macht, jalousie en de strijd tussen de verschillende status van de mensen een grote rol. Tegen over de thema’s samenzijn, en gelijkwaardigheid en de waardering voor wat vroeger was.
De kleur paars is een combinatie tussen rood en blauw. Paars bestaat niet van zelf . er moet altijd twee kleuren gemengd om de paars kleur te krijgen. Paars heeft ook te maken met de elite en met politiek compromis. Bijvoorbeeld de links partij en rechts partij vormen een nationaal unity kabinet.
Paars regen voor Bram is de combinatie tussen water, bloed en de soil van de aard. En dat maakt de regen paars.

Paarse regen is wel een Palestijnse verhaal, maar het word gemaakt en uitgevoerd als een verhaal van de Nederlandse geschiedenis. Want de situatie in Nederland op dit moment lijkt op de verhaal van paarse regen. Met deze wilt Ibrahim een groot en breed publiek bereiken. Is niet allochtonen maar ook autochtonen.

Paars Regen
Het verhaal

De vader (Bram van der zee) ligt in de ziekenhuis. Volgende dag gaat hij een moeilijke hart operatie maken. De kans in zeer klein. Bram voelt zich dat hij dood gaat. Dus hij heeft zijn familie gevraagd de avond voor de operatie naar hem te komen om de erfenis kwestie te bespreken. Anouk de moeder en zijn vrouw komt hem te zien met haar twee kinderen Benjamin en Jasmijn. De avond komen de broers van Bram en de ooms van de kinderen naar de ziekenhuis om hun broer te zien. bram heeft hun niet gevraagd om te komen. Ze komen om de erfenis kwestie met hun broer te bespreken en laat hem ook tekenen om de landen en de bloemen kwekerijen in het westen van het land. (de familie erfenis) te belegen in een grote internationaal bedrijf voor veel geld. Jacque (de tweede broer). In de bezoektijd van de ziekenhuis komt de hele familie naar Bram. Ze ontmoeten elkaar toevallig in de wachtkamer voor dat ze naar binnen mogen. De avond van de bezoekt regent keihard en er is een waarschuwing van overstroming vooral in het westen van het land.
In de wachtkamer zien de twee partijen elkaar maar niemand praat tegen de ander. De erfenis kwestie staat er tussen hun. De kinderen willen hun deel van de landen en de bloemenkwekerijen (de deel van hun vader) en de ooms willen dat niet. omdat de familie traditie zegt dat de landen blijven voor de aanstaande van de familie en mocht niet verkocht worden aan vreemdelingen. Terwijl was de erfenis gemaakt door de Bram de oudste broer en de vader van Bram. Jacque ziet dat hij de kwestie van de erfenis met de kinderen kan oplossen zonder dat hij met Bram praat. De moeder en de kinderen weten niet over de plannen van de Jacque en Vincent (de jongeste broer).

De confrontatie escaleert tussen de twee partijen en de hele geschiedenis van de familie komt naar boven. Uiteindelijk maakt Vincent een aanbod aan Anouk om Brams deel te verkopen aan hun voor 2 ton. De kinderen willen de deel verkopen op any price. De moeder weigert dat uiteindelijk loopt de bezoektijden af en ze kunnen niet naar Bram gaat. Braam blijft de hele tijd wachten voor zijn familie maar de familie komt niet. en hij gaat neerstorten.

De erfenis kwestie

Na de tweede wereld oorlog heeft Bram en zijn ouders de landen weer opgebouwd en ze hebben de bloemenkwekerij weer opgericht. Toen waren de broers van Bram klein. Bram ging naar de hoofdstad Amsterdam te werken om ook zijn familie te helpen en hun werk groter te maken. Hij bleef in Amsterdam te werken en zijn ouders in het westen van het land. De kwekerij wordt twee en de broers worden oud en bram heeft hun geholpen om ook te studeren. De werk word nog groter en de broers gingen terug naar het westen om daar te werken. bram blijft in Amsterdam te werken in zijn kunst atelier. De ouders van de broers overleefden. De vader heeft geen wil achter gelaten om te zeggen wie krijg wie. Hij wilt dat de landen blijven een en word niet verdeelt. Bram heeft zijn eigen landen. Maar toen de vader heeft alles geregistreerd op zijn naam. Bram heeft niks gedaan want hij werkt met zij atelier en het is heel goed. En hij wilt ook de wens van de vader waar maken. Op een dag verliest Bram zijn atelier. Hij kon niet de basis onderhoud realiseren. De zaak loopt helemaal niet goed. Hij wilt geld om zijn werk te vernieuwen, hij heeft nog schulden dus hij heeft met zijn broers gesproken over de landen dat hij zijn deel wilt. De broers weigeren dat van wegens de familie traditie. En de reputatie van de familie. Bram ziet dat de familie reputatie de belangrijkste issue in zijn leven is en hij zou nooit het beschadigen. Bram weet dat zijn broers willen iets anders met de landen en ze proberen ook zijn deel van hem te kopen voor zijn belangrijke project maar ze kunnen niks aan doen als Bram niet eens is. Bram beschouwt de landen als zijn baby omdat hij dat zelf heeft gemaakt. En zijn ideaal wereld draait om deze landen.
De vader van Bram heeft hem laten beloven dat hij nooit de band tussen de broers afbreken wat maar er tussen de broers zou gebeuren. Bram kan niet zonder zijn broers en de broers kunnen niet zonder hem.

Comments (3) »

Stamppot

Juryrapport

‘Het mooiste moment’
in het voorstellingsprogramma ‘Leven met verschillen’ 8 oktober 2005.

De prijs voor het mooiste moment gaat naar de voorstelling ‘Stampot’ van Ibrahim Mousa.

Ibrahim maakt Nederlandse stampot: ‘Gezellig’ roept hij, ‘Heerlijk’. Hij laat een meisje uit het publiek proeven en ze zegt: ‘Heerlijk’. Dan maakt Ibrahim zijn eigen stampot en hetzelfde meisje mag ruiken. ‘Heerlijk’, zegt ze plichtsgetrouw, als ze mag proeven verandert haar blik, ze zegt enthousiast: ‘Maar dat is echt lekker!’. Je hoort het hele publiek denken: ‘Ik wil ook van die stampot!’.

Deze voorstelling is gekozen omdat het goed aangeeft wat het verschil is tussen iets menen en doen alsof. De voorstelling ‘Stampot’ is een theatrale metafoor voor de positie van allochtonen in Nederland en de relatie tussen allochtonen en autochtonen. Het verschil tussen doen en doen alsof lijkt wezenlijk voor integratie.
Daarnaast geeft het simpelweg weer hoe lekker multiculturaliteit kan zijn.

Een andere rede waarom deze voorstelling opviel in een reeks van andere herkenbare en ontroerende voorstellingen is, omdat de voorstelling nog op een ander niveau opereert. Deze voorstelling gaat net iets verder, de theatrale situatie zelf wordt ook een metafoor voor de verhoudingen tussen verschillen de culturen. Ibrahim Mousa legt in ‘stampot’ pijnlijk een probleem bloot en maakt discussie los. Wij, overwegend ‘Nederlands’ publiek, laten Ibrahim maar aanklooien met zijn stampot. Wij kijken toe, maar helpen hem niet. We gingen ondanks zijn uitnodigingen de dialoog niet aan. Dat terwijl leven met verschillen juist draait om het samen dingen doen, samen proeven, samen stampot eten, want dat is wel ‘heerlijk’ en ‘gezellig’.

Eva van Vessem
Jolie Vreeburg

No comment »

Vernieuwend theatermaken

Ik word vaak gevraagd waarom ik theater maak! En mijn antwoord wordt vaak; ik weet het niet. Als ik weet waarom ik theater maak dan stop ik misschien met theater. Misschien is het de noodzaak dat ik niet hoef te weten waarom ik theater maak en blijf zoeken in deze illusie wereld die voor mij over contact, band en stukje land gaat.

Comments (2) »