Archive for October, 2009

Spoor 14A

ik sta wel bij de paal, maar ik bén geen paal! Het ochtendpubliek op het Centraal Station, de mensen met de ‘gladde’ gezichten, loopt je voorbij. Ze negeren je. Maar als er ’s middags een verstoring is en de ‘vermoeide’ gezichten willen naar huis, worden mensen die weten onwetend. Dan is die man naast de paal ineens niet meer onzichtbaar, maar is hij je laatste redding.
Als servicemedewerker werk je hard om iedereen op de juiste trein naar huis te zetten, ook al reizen deze mensen voor de honderdste keer dezelfde route. Je zet alles op alles, maar vergeet daarbij jezelf. Om jezelf terug te vinden ga je op zoek naar de liefde en de dagelijkse structuren die het leven dragelijk maken.

In een half uur tijd neemt theatermaker Ibrahim Mousa je mee door het leven van de servicemedewerker. Het theaterstuk laat de dagelijkse beslommeringen, structuren, en -de soms asociale- gedragsveranderingen in de mens zien.

‘Servicemedewerkers hebben speciale sensoren, die pakken verhalen. Ik zie geen incidenten op mijn werk, maar ik zie wat er in de mensen omgaat. Ik kijk met de ogen van een theatermaker. Veel mensen denken dat ze beschaafd zijn, maar kom naar het Centraal Station en je weet dat dit niet zo is. Alle beleefdheid verdwijnt, mensen zijn op zichzelf. We kunnen alles maken in de wereld, maar gedrag wordt niet verder ontwikkeld.’

No comment »